We bezoeken Marakele National Park

Het maakt niet uit of je thuis bokkies in de tuin hebt lopen, soms wil je een bokkie in een andere tuin zien, zoiets als het gras bij de buren…
Nou moet ik eerlijk zijn en zeggen dat het gras er ook groener was en de bomen er tot in de hemel groeiden.

Zelfde bok in andere omgeving

Het kwam allemaal mooi samen, een vriendin die ons kon inplannen op een site-inspectie trip, haar trouwkaart direct kon afgeven en op onze honden Thor en Blix en vogel Myna wilde passen terwijl ze hier met partner in alle rust even konden bijkomen.
Dus na mijn 3e etentje deze week en een jaar in onze nieuwe omgeving was ik ook best toe aan even iets anders en dat we ontzettend genoten hebben van ons korte uitstapje naar Marakele National Park mag duidelijk zijn.

Tlopi tented camp

Hier begint een tripje met iets zoeken op internet, mag niet al te ver weg zijn en moet binnen het budget blijven en het liefst Big Five hebben. Google Maps volgt daarna om nog even precies te zien waar het ligt en hoeveel tijd het neemt om er te komen.
Tlopi Tented Camp in Marakele NP gaat het worden en met 2 uurtjes rijden is dat gelegen aan ons buurdorp Thabazimbi.
Als we aankomen zijn we te vroeg maar de vreselijk aardige jongeman laat ons door als we beloven dat we niet voor 14.00 bij de accommodatie zullen staan en daar houden we ons aan. We nemen een ‘loop’ die leidt naar de ‘birdhide’ en rijden heel langzaam om de omgeving goed in ons op te nemen.
Het park is opgesplitst in 2 delen, links en rechts van een weg en deze worden door een tunnel met elkaar verbonden voor autoverkeer, maar de dieren zijn gescheiden door een poort. Het gedeelte waar onze tent zich bevindt is het gedeelte waar de big 5 zich schuilhoudt.

De 10 tenten met terras en keukentent liggen binnen een elektrisch omheind gebied en hebben zicht op een waterplaats, het is adembenemend mooi. We genieten van de rust, ik zie voor het eerst een slang voorbij zwemmen, we lezen wat en braaien.
Om 18.00 uur is het stikdonker en ik geloof dat het 20.00 is als we onder een flink pak dekens kruipen, luisterend naar alle vreemde geluiden val ik dan uiteindelijk toch in slaap.

Overweldigende mooie natuur

Als de dieren ontwaken, worden we wakker… we nemen wat fruit en gaan er direct op uit richting Lenong viewing point.
Over een heel smal weggetje gaan we kilometers omhoog tot we boven op de berg zijn, hier staan een drietal masten en er zouden nesten met gieren moeten zijn, maar helaas die hebben we niet gezien… we zijn wel een stuk het pad opgelopen maar niet tot de rand. Het waaide en was koud en veiligheid is altijd wel onze eerste gedachte. Later zagen we wel een gier op de termiek zweven…het was goed zo. Het uitzicht was adembenemend en werd steeds beter naarmate de ochtend mist optrok.

We kozen ervoor om met een omweg naar de tent te rijden om nog wat te spotten, maar echt veel wild zagen we niet…dus na ons ontbijt namen we dezelfde route tegen de klok in.

Roadblock en ik denk terug aan ons avontuur in Kruger National Park

Ik zag een staart zwabberen en ja hoor daar stond een enorme olifanten bull. We hielden gepaste afstand, maar die olifant was nieuwsgierig en kwam steeds dichterbij…wij achteruit, nog verder achteruit…draaien en ergens in een bocht afwachten welke kant hij zou gaan. Hij koos ervoor om het groen in te duiken zodat wij verder konden. Bij de picknick plaats wat foto’s gemaakt van de dam met de tenten erom heen en rustig langs de impala’s weer terug naar het camp.
Lunchtijd, lekker in de zon op het terras en zie daar verschijnt die Olifant weer, maar nu om te drinken aan de dam…hij gaat, na zijn dorst gelest te hebben rustig verder en tot onze verbazing komen als uit het niets de één na de andere olifant aan de dam…
Het totaal loopt op tot zo’n 40 olifanten.
Echt zo waanzinnig mooi…

Het begint te regenen, steeds harder, de regen gaat over in hagel, de stroom valt uit…vandaag geen braai!
Heel erg op tijd naar bed onder drie dekens was het enige wat er overbleef.
Ja glamping was het niet, maar wel weer een prachtig avontuur.

Omhul me met woorden… verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid

2 Comments

  • wilma Reply

    Oh Astrid: adembenemend. Wat goed en mooi. De foto’s bij jouw verhaal. Daarvoor doe jij het allemaal.
    Liefs.

    • Astrid van Zeeland Reply

      Och Wilma op vakantie in eigen land is gewoon ook zo mooi en zo waanzinnig genieten, krijg er zoveel energie van en ik vind het heerlijk om op deze manier een klein beetje meer te laten zien van prachtig Zuid-Afrika x

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *