Overweldigend…


Ik sluit het telefoon gesprek af en moet bekennen dat er tranen opwellen.

Vreugde tranen en het overkomt me steeds vaker, want naast verbazing overstemd het geluks gevoel.
Steeds meer ben ik me bewust van de bijzondere maar ook alledaagse dingen, de mooie plek waar we wonen, door de foto’s die ik deel en de dagelijkse dingetjes op facebook, maar ik ben me steeds meer bewust van de mensen die het lezen, reageren of delen en wat dat met me doet…

En dan uit het niets een berichtje krijgen…
We willen op bezoek komen. Het zijn mijn kadootjes, mijn extraatjes. De momenten waar ik niet te veel van mag verwachten, maar dat natuurlijk wel doe, want ik zie zo uit naar de mensen die me de komende tijd gaan bezoeken.


Een klant uit de tijd dat ik nog kunstnagels deed in Sint-Oedenrode met een Nederlandse gids die ik hier al ooit mocht ontmoeten.
Lieve vrienden die we ooit ontmoette in Stellenbosch, die ons hier ‘all the way in Lepahale’ al eerder opzochten en nu weer komen.

Een weekje later zien we elkaar opnieuw vlakbij Kruger National Park en dan zijn onze gezamenlijke Amerikaanse vrienden er ook. Heerlijk dan is het ook 5 dagen vakantie voor ons… En we plakken er nog 2 nachtjes aan bij vrienden in Pretoria.

Een leuke Nederlandse gast heeft ons uitgenodigd op hun prachtige woon plek aan de andere kant van Vaalwater en ook daar zie ik enorm naar uit.
Hemelsbreed is Rankin’s Pass niet zover hiervandaan, maar via de weg toch nog een behoorlijk stukje en daar is de Waterberg area een totaal ander natuurgebied dan hier, ik kan niet wachten om het met eigen ogen te gaan bewonderen.
Tussen al deze bezoekjes door denk ik nog tal van leuke Nederlanders te gaan zien, nu nog onbekenden die ik graag deel laat uitmaken van ons plekje op OpiKopi.

En dan zal het eindelijk December zijn en zien we Floris na 1.5 jaar weer, deze keer neemt hij een reisgenote mee. Een maand zullen ze samen door Zuid-Afrika reizen voor ze hier arriveren. De reisgenote en goede vriendin blijft een weekje voor zij haar reis vervolgt en wij hebben dan nog wat extra tijd en gaan met zijn 3en samen (sinds 7 jaar weer) Kerst vieren…

En om het afscheid niet te zwaar te maken staan er in Januari ‘oude’ vrienden op onze stoep…

Ik pink mijn traantje weg en realiseer dat ik hier iets moois, iets fijns, iets speciaals gecreëerd heb. Iets wat me blijft motiveren en ook steeds opnieuw laat zoeken naar mooie wijnen en recepten.
Vandaag heb ik me verdiept in nieuwe wijn estates, wil ik mijn al mooie en bijzondere collectie nog wat uitbreiden. Zodat mijn gasten die niet naar de Kaap gaan toch hier een beetje Kaap mee gaan krijgen.
Vandaag is Jan begonnen met zijn eerste stoelen project voor de gasten kamer en Floris is bezig met de vernieuwde website.  Zo groeit en bloeit Zeelandhuys verder… steeds meer eigen invloeden een Thuis voor ons en onze gasten.

Later meer over alle tripjes die we maken en de verhalen die we van gasten horen.
Ik zal proberen de Blog ook nog beter bij te houden.

Ook zin om ons te bezoeken, neem gerust contact met me op. Ik kan je helpen met wat adresjes voor een kort tripje. Maar heb ook genoeg contacten die een geheel verzorgde reis met of zonder gids voor je regelen… Wij zien er naar uit!

Omhul me met woorden, verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst,
Astrid

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *