Liefde in tijden van Corona…

Waar houden we ons mee bezig, wat beangstigt je …lees je alles…wil ik het nog wel allemaal weten? Ik ben een beetje murw. Soms slaat het je om het hart…tien minuten later denk ik nu wil ik er niets meer over horen of lezen en een uur later zit ik toch weer een tekst te lezen en vraag me af of het fake nieuws is….in de ban van Corona…

Ik concentreer me voorlopig maar op hoe het gewone dagelijkse leven hier is en dat begint met ‘koringkrieken vangen. Bij het krieken van de dag sta ik met braaitang en een emmer met water in de tuin, ogen en oren op scherp en binnen een mum van tijd vang ik 50 tot 100 van die insecten die het vooral gemunt hebben op mijn vetplanten in de tuin. Ik geloof dat er ondertussen geen plant meer is die niet is aangevreten. Ik heb het dan nog maar over tuinplanten maar het zal je gebeuren en het je overkomt dat je hele oogst weggevreten worden, daar is geen emmer water en mens meer tegen bestand.

En terwijl ik bezig ben vang ik een ritselend geluid op, Kleyntje het bush-bokje komt uit de struiken en staat midden op de pad stil, kijkt naar mij en ik zie de ranke beentjes trillen. Beide kijken we en staan stil waarna ze langzaam haar pad vervolgt. Een klein moment op de dag dat mij gelukkig maakt.
Ik hoor het koffie apparaat aan gaan en de verse Italiaanse koffie lokt me naar binnen.
Ontbijtje in bed om daarna een heerlijke buitendouche te nemen en op het terras te luisteren naar de vogels ..

Zazoe vliegt af en aan, twee Cape Starlings vangen vliegjes en ‘Piet se Vrouw’ blijft maar roepen. Zijn vrouwtje slaapt vandaag uit denk ik zo…

Achter mij hoor ik Jan zeggen: “Tegen wie praat jij”? Ja het klinkt zot, maar ik praat tegen alle dieren, probeer hun fluitje te imiteren zodat ze ook antwoorden. Het geeft niet als ze me niet snappen, ik snap ook nog zoveel niet van dit leven.

Mijn gedachten zweven weg naar de paar zinnen uit het lied;
Heb het leven lief…

Dans met de maan
Sla je armen om de sterren
Ga je dromen achterna
Op de maat van de seizoenen

Heb het leven lief en wees niet bang…

Bang zijn of angst hebben, het verandert met de jaren maar ook met daar waar je woont. Afrika daagt je uit…als je wandelt en je hoort vreemde geluiden…
Als je op het terras zit en in je ooghoek ineens een enorme baboon ziet zitten… hij maakt een schreeuwend donker keelgeluid en intuïtief doe ik dat ook…waarbij er nu ineens een stuk of 30-tig bavianen wegrennen. Ik bedenk dat ze niet binnen ons hek moeten komen en laat Jan langs het hek urineren. Even vlaggen wat ons territorium is, hoop dat het helpt.

Lunchtijd wordt gevolgd door siësta, social media tijd of lezen op de warmste uurtjes van de dag. Opruimen, poetsen, wassen, strijken ach je kent het allemaal wel dat gaat ook gewoon elke dag door. De maaltijden zijn stukken simpeler dan wanneer ik gasten heb moet vaak nog laat aan de slag want eerst is er Master Chef! Op tv wel te verstaan…


Wanneer de avond valt begroet ik nog even kikker die vaak om het hoekje van het terras zit en terwijl ik met hem praat bedenk ik me dat de houtvoorraad er anders uitziet. Ik focus me er op en zie nog net een staart wegglijden over het hout. De zaklamp moet er nu toch echt aan te pas komen om te weten of dit een leguaan is of …

Ik herken de tekening als van een slang en omdat ik geen idee heb welke het is maar wel dat het een stevig formaat zal zijn roep ik Jan…effe lachen … mijn rots in de branding maar niet als het om deze dieren gaat! Jan belt Elias en ik de slangenman…Ik weet dat de laatste hem laat leven en hem ergens uit zet. Jan zegt:” Dan rijd ik wel naar de weg om die man voor te gaan want het is niet zo gemakkelijk vinden”. Ja ik moet weer lachen, hij laat mij daar dus maar mooi mijn mannetje staan met een slang onder de braai. Inmiddels arriveert ook Elias en terwijl we zorgen dat het reptiel blijft waar hij is, valt er een schorpioentje uit het dak en met Elias in de buurt maakt die geen schijn van kans als hij zijn maat 43 erop zet. Goh ik zet ze altijd uit buiten het hek…net als dat yellow stripe belied sandsnake-je van het vorige verhaaltje.


Maar goed Slangen man Koekemoer is er en pakt een koker en een tang, pakt vervolgens het stuk hout weg en haalt de African Rock Python met veel gemak uit zijn schuilplaats. Was toch een 1.80 m lang mooi getekend beestje met een leuk koppie maar voor mijn braaitang en lef toch iets teveel van het goede.

Terwijl ik deze blog schrijf zie ik door het raam iets in de tuin bewegen, oh Goosje al lang niet meer gezien en nu zie ik er 5…grappig 2 lopen gewoon door het electrische hek, gezellig ze zijn er weer … denk dat dit aankondigt dat de winter eraan komt. Goosje de Mongoose heeft misschien wel een familie gesticht en die kunnen me nu dan mooi helpen met de cricket plaag.

Afrikaanse dromen komen uit en brengen met alle seizoenen nieuwe avonturen…

Omdat het nog niet geplaatst is wil ik het nog even aanvullen met hoe deze zondag begon…half 6 melden de honden zich. Ik ga eruit om de slaapkamerdeur voor ze open te doen en ik zie nog net dat het mistig is. Duik terug in bed kan niet slapen dus om 6.00 uur bedenk ik dat ik even foto’s ga maken van de mist. Vanaf de stoep kan ik niet verder dan 2 meter kijken…


ik druk 4 x af voor een foto maar steeds zie je door de zoeker een lichttrilling en op de foto is het een waas van licht. Ik denk even kijken in de tuin hoe daar de mist is en ik zie iets door de boom springen. Hmmm daar moet ik meer van weten want het lijken me geen vogels. Wow super tof er zitten 4 bushbabies in de boom die zich vermaken met achter elkaar aanspringen.


Eén ervan blijft in de tuin de anderen springen over het hek…blijkbaar is dit kleintje net zo nieuwsgierig naar ons als wij naar hem.

Inmiddels is de mist opgetrokken hebben we een klein uur gewandeld en breekt nu de zon door.
Tijd voor een laat ontbijt…

Omhul me met woorden, verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid

8 Comments

  • Marijke SPOOREN Reply

    Weer geen vervelend moment in jullie Afrikaans bushleven. Wat soms onmogelijk lijkt is zeker niet zo, je droomt weg, plots terug in de realiteit van het leven. Het mooie is er zit overal leven, zelfs als je oog het niet altijd ziet. Geniet van je heerlijke stijl van schrijven, angsten kennen we nu allemaal, toch mag het ons niet tegenhouden te genieten van dit soort momenten beschermd van negatieve invloeden. Thanks xx

    • Astrid van Zeeland Reply

      Ook al lijkt het saai er is altijd wel wat…en wat het ook is het blijft genieten…nog even en dan geef ik het stokje even aan jullie over. xxx

  • Moni Reply

    Heerlijk verhaal weer…… en dat op een zondagmorgen……..
    Jouw verhaaltjes zijn NOOIT saai, Astrid! Je hebt altijd wel weer iets bijzonders te melden!,,
    4 bushbabys!!!! Wow! Hier zit et iedere avond EEN in de boom bij het huis……de anderen hoor ik alleen schreeuwen….

    Afrika blijft heerlijk……..ook met lockdown…..

    • Astrid van Zeeland Reply

      Absoluut, heerlijk eerlijk Afrika… niet altijd gemakkelijk maar wel uitdagend! En dan denk ik vaak wat maak ik nou nog mee hier op die berg…Altijd wel iets …lol
      geniet van lockdown in St. Lucia, lekker wat ruimte om het huis en zo nu en dan een frisse duik ach wat wil een mens nog meer?
      xxx

  • wilma Reply

    Zo heerlijk: dingen lezen uit een totaal andere wereld.
    Gelukkig ff vrij van Corona.
    Ik vind het fijn om thuis te zijn: hoef ik niet aan ‘handen wassen enzo’ te denken.
    Maar bij jou is t wel spannender hoor!
    Dikke kus

    • Astrid van Zeeland Reply

      Ja ik vind het ook fijn om andere dingen te lezen dan Corona en gewoon te genieten van de dingen van alle dag xxx

  • Ingrid Westphaal Reply

    Wat heerlijk omschreven. Het lijkt allemaal zo gewoon maar de dagelijkse dingen zijn hier in Afrika elke dag weer een feestje. Je moet het alleen zien. Blijf genieten en lekker kletsen met ze.

    • Astrid van Zeeland Reply

      De gewone dagelijkse dingen vormen de slingers…elke dag wel iets of iemand anders op het feestje van het leven.
      123 Koringkrieken zijn dan wel eens teveel van het goede daar cater ik niet voor hoor!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *