Zout Water …

Floris

Enkele reis … Emirates EK771 Cape Town – Dubai, het eerste stukje van een nieuw avontuur … dan Dubai – Amsterdam , een paar dagen in Nederland verblijven om vervolgens door te vliegen naar Valencia.

Ben zo waanzinnig benieuwd naar hoe het allemaal zal gaan, wat er allemaal staat te gebeuren. En ook hoe dat voor mij gaat voelen.
Ja, want dit wordt niet mijn reis, maar die van onze zoon Floris.

Na zijn Matric (eindexamen) in November verliet hij Stellenbosch om 3 maanden in St. Lucia, Zuid-Afrika te gaan werken bij Safari’s op maat. De vuurdoop om te zien hoe hij zich staande ging houden meer dan 1800 km van huis. Ik hoef vast niet te zeggen dat dat allemaal goed verliep. De eerste twee weken waren wat moeilijk want de leuke huisvesting met internet moest hij verruilen voor een woning zonder tv en internet en dat werd even afzien.

Ondertussen werden in die periode de applicatie formulieren ingevuld om in Nederland te gaan studeren en werd hij ook toegelaten. Veranderde hij al in dat eerste half jaar van gedachten in de gekozen studierichting, in januari kwam het bericht dat hij helemaal niet in 2017 wilde gaan studeren, maar zich wilde aanmelden voor de cursus Deckhand. Geloof dat de juiste vertaling scheepsjongen is.

En het verbaasde ons niet eens, ik begreep het zelfs op slag. Het chatje dat hij stuurde kwam zo uit het hart en met zoveel emotie bij mij binnen dat we er volledig achter stonden.

De maand april verbleef hij dus in Kaapstad, was super enthousiast over de cursus, vooral het Jetskiën, motorboot varen en de brandoefeningen waren favoriet. En tijdens zijn verblijf in de Backpackers ontmoette hij interessante mensen van over de hele wereld. Een mooi voorproefje op wat hem te wachten staat.

Eigenlijk vind ik het allemaal super en geweldig, ben trots dat hij met zoveel zelfvertrouwen dit nieuwe avontuur aangaat. Daar zet ik natuurlijk mijn eigen gevoelens voor opzij.

Wat later vandaag sta ik op het vliegveld, zwaai ik hem uit… geen idee waar hij terecht gaat komen en erger nog, geen idee wanneer we elkaar weer gaan zien.

Dat laatste wil ik niet door laten dringen… ik voel de steen in mijn maag rollen.
Weet haast wel zeker dat ik ‘t zoute water eerder zal proeven dan hij.
Zo nu en dan zal ik de bodem onder me voelen bewegen en het gevoel hebben dat ik lossla.
Met wat geluk weet ik me dan op tijd vast te klampen aan mijn reddingsboei … die ook een beetje dobbert maar zal zorgen dat we blijven drijven.

Dat is het mooie van samen zijn, iemand met liefde los kunnen laten en in alle warmte en genegenheid weer omarmen. Die blik in elkaars ogen zien, begrijpen en uitnodigen om te vertellen. Emoties delen, ieder op zijn eigen manier, proberen elkaar te verstaan … niet altijd de woorden maar vooral het gevoel de ruimte geven…

Omhul me met woorden… verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid

Meer weten… je kunt Floris volgen op www.florisvz.co.za of via instagram florisvz

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *