Denk dat we moeten praten…

 

bruiloft Eva

Jan is al weer een week terug uit Nederland, de tranen in zijn ogen en zijn glimlach zeiden alles…heerlijk Thuis! Hij heeft het fijn gehad en het was super om de familie te zien. Eerst was er de bruiloft van zijn dochter Eva, de kennismaking met de kleinkinderen en zijn schoonzoon Paul … heel bijzonder een wittebroodsweek met het hele gezin en Opa Afrika. De tweede week was bij zus Marie-Jose en ook zus Lily uit Spanje was over gekomen, met zijn 3en naar broer Jos en na 24 jaar stonden ze dan gevieren naast elkaar en dat moest vastgelegd worden.

broers en zussen

Ik in 2014 en Jan nu in 2016 beiden hebben we weer even voet op Nederlandse bodem gezet en de plannen liggen er dat Floris aan het einde van zijn Matric jaar naar Nederland gaat. Hij wil dan een Europa tour gaan doen, vrienden en familie gaan bezoeken om iets terug te vinden van zijn Europese ‘roots’. Het leek ons een super goed plan twee maanden reizen … en dat is het nog steeds.

De afgelopen vakantie was ook een periode om uit te zoeken waar gaat hij studeren en welke richting hij kiest. IT zou het worden zoveel was al duidelijk. Hij was er nog niet echt uit…Stellenbosch of Kaapstad. Allebei leuke plaatsen voor studenten en goede universiteiten. Er werd ook regelmatig gesproken over andere landen, maar dat was toch niet iets wat erg voor de hand lag… gelukkig dacht ik nog.

DSC05076

Ik denk even terug aan vroeger, toen hadden we het al Floris en ik… op onze ritjes in de auto… Zo klein als hij was ‘Diepgaande’ gesprekken over geloof, Sinterklaas en de paashaas. Bestaan ze of zijn het sprookjes. De hemel en de sterren, de dood, de Big Bang en ik vond het wel grappig en fijn dat hij overal zo over na kon denken.

Dat doet hij nog steeds overal over nadenken en ik probeer dan in te voelen, moeten we praten of niet. Zit hem iets dwars wat moeilijk is om te delen of moet ik juist stil zijn.

Toen hij klein was en hij aan 1 stuk door ratelde zei ik soms…”Flo nu moet je even stil zijn want ik moet me even concentreren op de weg” …. De moederdag erna kreeg ik prompt een deurhanger waarop stond; “Ssssst Mama zoekt de weg”. En ik zag daar zoveel meer in dan de letterlijke betekenis.

Als hij achter het stuur zit probeer ik stil te zijn, dan denk ik dat hij alle aandacht nodig heeft bij het autorijden en ondertussen voel ik een onwennig gevoel opborrelen … zo iets van, hij heeft een beslissing gemaakt.

Thuis gekomen zeg ik “Moeten we praten, ben je eruit?” En hij kijkt me vreemd aan… en ik zeg:” Ga even zitten, denk dat we moeten praten”…hij springt handig op de tafel… “Ja, ik ben er geloof ik uit, ik heb de opleiding die ik graag wil volgen gevonden”.

Floris Van Zeeland 20150601_110347

 

Hij hoeft het me al niet meer te zeggen… ik wist het al, voorvoelde het … Probeer niet emotioneel te reageren denk ik nog en dat houd ik vol. Ga hem natuurlijk in alles steunen en ik heb meer dan een jaar om me er op voor te bereiden. Het idee dat aan het uitgroeien is tot een concreet plan, het wachten op de datum dat hij zich kan inschrijven voor een (Engels talige) IT opleiding in Breda…

Ja kleine jongens worden groot, maken hun eigen plannen … loslaten was al nooit mijn ding…Breda, ja dat is aan de andere kant van de wereld … en wat moet ik en Jan wennen aan dit idee!

angel tears

 

Omhul me met woorden … verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *