Suikerbossie …

DSC_0007-001

Een mooi strikje om de hals en een prachtige koosnaam daarmee heeft ze me verleid. Maar voorlopig gaat ze in de koelkast, het is nog geen valentijnsdag… zondag mag ze sprankelen en tintelen.

Ik heb niks met Valentijnsdag ….tenminste dat zegt mijn verstand me.
Maar wat zou een kaart of een kadootje leuk zijn. Nee, ik haal me niets in mijn hoofd….gaat niet gebeuren.
Je moet deze dag dan eigenlijk ook niet op facebook gaan of gesprekken hebben met jong geliefden … de vonken spatten er vanaf en dan kan het alleen nog maar neerwaarts gaan met Valentijn.
Dus na een “goede morgen schat”… lig ik nog wat langer op bed…en word ik geroepen voor de brunch, moet natuurlijk even vermelden dat dit het normale zondagse ritueel is.
Ja, zeg maar niets ik weet het allemaal wel… maar een beetje extra in de watten gelegd worden daar is toch niets mis mee!

Dus ik zeg…en ik probeer dat op mijn allerliefst… t lingerie setje komt zeker vanavond …waarop Valentijn wijselijk zijn mond houd.
De tafel is buiten gedekt en bij mijn bord ligt een roos … wat een lief gebaar (en het verplicht tot niets zal ik maar zeggen)…

DSC_0002-001

Ik zet een muziekje op …Marco Borsato ‘Mooi’ en ik kan er even niets aan doen, ik schiet vol … zulke rake woorden…
Mijn dag begint met een lach. Hoe mooi kan het leven zijn, het is maar hoe je kijkt en welke keuzes je maakt. Hoe mooi is mijn werkelijkheid en wat ben ik rijk! En ja ik geniet van het ruisen van de wind en kan tevreden zijn met het minste… maar ik kan ook zo waanzinnig dromen….

Dus ik droog snel mijn tranen, geniet van mijn eitje en croissantje en van de mannen aan mijn ontbijttafel.
We gaan naar de Bikini Beach boekwinkel in Gordon’s Bay, de indringende geur van de zee zegt dat ik even naar het strand moet lopen er gaat niets boven het uitzicht…turen over water naar de horizon, je gedachten loslaten met de windvlagen…genieten van niets of beter gezegt alles!

We rijden rustig langs de kust van Strand…ik zie Jan kijken en hoor hem zeggen: Sorry het terras bij Joep zit vol. Geen idee of hij mijn teleurstelling ziet maar even later draait hij om. We besluiten binnen koffie te drinken en te wachten op een tafeltje voor buiten. We lopen vrienden tegen het lijf en het glaasje wijn word een flesje, van diepgaande gesprekken zakt het niveau tot vreselijke slap ge-ouwe…je weet wel…
Mijn veel te verantwoordelijke Valentijn weet gelukkig dat er na een tijd van komen, ook een tijd van gaan is en de tijd van gaan is helaas gekomen.

Wat een heerlijke onverwacht bijzondere Valentijnsdag …

DSC_0010-001

Suikerbossie staat nog koud te wachten, maar vandaag heb ik genoeg gefeest en gebubbeld. Ik weet zeker dat er binnenkort wel weer iets te vieren valt. Suikerbossie, ek wil jou een ander keer hê… als ik naar Stef Bos luister als hij in die taal van mij hart zing… ik nostalgisch raak van zijn Liefde voor Zuid-Afrika en onderdrukte dromen net zo snel weer opborrelen als de bubbels in deze MCC.

Omhul me met woorden … verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *