De wind steekt op, in de nu nog blauwe lucht verzamelen zich donkere wolken. Bergen verdwijnen in een zandstorm, bloempotjes en isolatie materiaal vliegen door de tuin….
Bekend Karoo weer voor mensen die hier wonen of eerder waren.
Wij bekijken dag voor dag hoe het weer en de wolken luchten zich verhouden en op één dag zullen wij ook de patronen ‘van het met de natuur leven’ in de Karoo kunnen volgen.

Met het weer van vandaag kwam koelte en dat helpt bij het vinden van mijn bureau…
Het is verschrikkelijk lang geleden dat ik schreef, het verlangen naar gedachten op papier zetten was er wel maar er was geen plaats voor woorden in de chaotische gedachten en soms hoogoplopende emoties die gepaard gaan bij bouwen. Lijkt erbij te horen en ik accepteer de vervelende eigenschappen die in mij naar boven komen, en die regelmatig met tranen weg gespoeld moesten worden.
We zijn 100% over de afgesproken tijd heen van het bouwen van Leijntje en nee we zijn nog niet klaar.
Maandag gaat de bouwer erin die het loodgieter werk gaat doen en hopelijk gaat dat zonder problemen en in afzienbaar kort tijdsbestek. Wij meten vast blinds in en gordijnroedes. Het schilderwerk van de keukenkastjes ligt even stil want ik heb besloten om de laatste hand daaraan te leggen als het in de cottage staat.  Jan begint deze week aan de open keukenkast rekken die de andere kasten gaan verbinden. Naast de bouwer zou ook een schilder alles deze week nog even keurig komen afwerken maar die is in geen velden of wegen te bekennen en heeft ook geen telefoon.

Hier in Zeelandhuys zitten we ook niet stil, maar gaat alles wel op een trager tempo… in de zo welkome openruimtes die we hadden, hebben zich nu een bank, koelkast, fornuis, lampen en kastjes verzameld die dadelijk samen met alle dozen die hier nog in kantoor staan naar Leijntje gaan.

De eerste gasten van januari moesten we elders onderbrengen en ik hoop dat dat nu niet nodig meer is voor de volgende gasten, maar om paniek te voorkomen heb ik een fantastische andere accommodatie achter de hand. Na Maart pakken we de draad dan maar weer op om dingen te verfraaien en verfijnen ons kennende is dat een langlopend leuk proces en iets waar we enorm naar uitzien.
Vooral de tuin zal een enorme klus worden, maar wat een genot zal het zijn als we groen om ons heen verzamelen en kunnen genieten van de rust en ruimte die er dan gecreëerd is.

Een enorme hoeveelheid regen die voorspeld is beland hier in Aberdeen en ging gepaard met enorme hagelstenen, het is koel en grijzig weer. Zo niet mijn weer want dat laat me denken aan regenachtige dagen in Nederland…ik wacht ongeduldig op de zon die onze rivieren om het huis en vooral al het water op onze plot moet laten verdwijnen. Goed voor de tuin zeggen ze dan….nou bij deze hoeveelheden zet je het beste rijst.

We hebben wel een gedeelte van onze tuin kunnen beplanten met plukjes kikuyu grass, gras dat uitlopers heeft en binnen een mum van tijd een mooi groen tapijt moet gaan vormen. Laten we hopen dat het beter aanslaat dan het graszaad wat we eerder uitstrooiden. Met de vele regen werd ook direct duidelijk dat deze kleigrond niet echt fijn is om door te struinen en ik heb dan ook direct maar wat staptegels besteld. De honden zullen zich er niet van aan trekken maar dat glibberend en tot je enkels wegzakken in water en klei is nou niet iets waar ik warm van loop. En zo ontstaat er langzaam aan ook een tuinplan in mijn hoofd.

Komt tijd komt raad … en met de tijd zal alles goed komen.
Nog steeds helemaal blij met onze keuze om naar Aberdeen te gaan, de plaats die mogelijk een naamsverandering zal ondergaan en in de toekomst Xamdebo zal heten. We gaan het allemaal zien.
foto’s Aberdeen, Eastern Cape en de eerste gasten…

Omhul me met woorden… verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid

 Die wind steek op, en donker wolke pak saam in die stilblou lug. Berge verdwyn in ‘n sandstorm, blompotte en isolasiemateriaal vlieg deur die tuin…
Bekende Karoo-weer vir die mense wat hier woon of al voorheen hier was.
Ons neem die weer en die wolke dag vir dag waar, en eendag sal ons ook die patrone van “lewe met die natuur” in die Karoo kan volg.

Vandag se weer, het ‘n koel briesie gebring, wat my help om my lessenaar te vind…
Dit is verskriklik lank sedert ek geskryf het. Die begeerte om my gedagtes op papier te sit, was daar, maar daar was geen plek vir woorde in die chaotiese gedagtes en soms intense emosies wat met bouwerk gepaardgaan nie. Dit lyk asof dit deel daarvan is, en ek aanvaar die onaangename eienskappe wat binne my opduik, wat gereeld met trane weggespoel moes word.
Ons is 100% oor die ooreengekome tyd vir die bou van Leijntje, en nee, ons is nog nie klaar nie. Die bouer sal Maandag intrek om die loodgieterswerk te doen, en hopelik sal dit glad en binne ‘n redelike tydsbestek verloop. Ons meet reeds vir blindings en gordynstawe. Die verf van die kombuiskaste is vir ‘n rukkie opgeskort, want ek het besluit om die laaste afronding te doen sodra hulle in die kothuis is. Jan begin hierdie week werk aan die oop kombuisrakke wat die ander kaste sal verbind. Behalwe die bouer, sou ‘n verwer ook hierdie week kom en alles afhandel, maar hy is nêrens te sien nie en het nie ‘n foon nie.

Hier by Zeelandhuys sit ons ook nie stil nie, maar dinge beweeg teen ‘n stadiger pas… in die welkome oop ruimtes wat ons gehad het, het ‘n bank, yskas, stoof, lampe en kaste nou opgehoop, wat binnekort na Leijntje gaan, saam met al die bokse wat nog in die kantoor is.

Ons moes die eerste gaste van Januarie elders akkommodeer. Ek hoop regtig dat dit nie nodig sal wees vir die volgende gaste nie. Om enige paniek te voorkom, het ek een fantastiese alternatiewe verblyf in die ry. Na Maart sal ons die draad weer optel om dinge te verfraai en te verfyn. As ons, ons ken, is dit ‘n lang, aangename proses en iets waarna ons baie uitsien.

Die tuin, veral, gaan ‘n groot werk wees, maar wat ‘n vreugde sal dit wees wanneer ons groenigheid om ons versamel en die vrede en ruimte wat geskep is, kan geniet.

‘n Groot hoeveelheid reën wat voorspel is, het hier in Aberdeen beland, vergesel van enorme haelstene. Die weer is koel en grys. Nie my soort weer nie, want dit herinner my aan reënerige dae in Nederland… Ek wag ongeduldig vir die son om die riviere rondom die huis en veral al die water op ons eiendom skoon te maak. Goed vir die tuin, sê hulle… wel, met hierdie hoeveelhede word rys die beste geplant.

Ons kon ‘n deel van ons tuin plant met polle kikoejoegras, ‘n gras wat uitlopers het en binne ‘n japtrap ‘n pragtige groen tapyt behoort te vorm. Laat ons hoop dit vat beter as die grassaad wat ons vroeër gesaai het. Met al die reën het dit dadelik duidelik geword dat hierdie kleigrond nie juis ideaal is vir stap nie, so ek het dadelik ‘n paar trapklippe bestel. Die honde sal nie omgee nie, maar die gedagte om enkeldiep in water en klei te gly en te sink, is nie juis iets waaroor ek baie lus is nie.
En so vorm ‘n tuinplan stadig in my kop. Tyd sal leer… en met verloop van tyd sal alles regkom. Ek is steeds heeltemal tevrede met ons besluit om na Aberdeen te gaan, die dorp wat mooglik dalk ‘n naamsverandering sal ondergaan en uiteindelik Xamdeboo sal word.

Ons sal sien.
Omhul me met woorden… verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid