Water stroomt, ook daar waar ‘t niet gaan kan…

                                                                                                       kingfisher

Ik luister naar ruisend water en wat klinkt dat veel mooier dan: ”Onze JOJO water tank wordt gevuld”.

Het lelijke groene gevaarte op een ‘toren’ schuurtje dat ons voorziet van huishoud water wordt bijna twee maal per week gevuld. Water uit een ondergrondse rivier dat aangeboord is en van beneden in de bush naar boven OpiKopi gepompt word.

                                                                                                 Banded Mongoose

Ik zit op ons gasten-terras mijn rieten mand binnen handbereik, mijn ‘verpleegsters’ mand nu gevuld met boeken over tuin en dieren, mijn camera en natuurlijk leesbril. Het is de afgelopen maanden veel mijmeren geweest, tenminste dat is mijn gevoel.
Het waren niet de gemakkelijkste tijden, 5 maanden niemand zien, geen koken, geen praatje…geen zoon op bezoek.

Toch houd ik van de plek waar we leven, de rust en ruimte en vaak ook het alleen zijn, maar als het geen keuze meer is wordt alles anders. Dan voelt het zwaar…boven het mijmeren hangen dan donkere wolken, loadsheding, een avondklok en toenemend geweld naast de Covid-19 aantallen…de angst die je aangepraat wordt begint zich ook in mij te nestelen.
Het voelt in deze periode extra intense dat vrienden Zuid-Afrika verlaten. Dat loslaten van contacten blijft moeilijk en zorgt voor slapeloze nachten en ochtenden van piekeren…
Maar ik weet dat ik kan omdenken, plannen maken, de handen uit de mouwen…samen dingen doen, elkaar weer vinden en iets moois opbouwen…

                                                                                                        Young Nyala

En elke dag is daar dan de natuur die me laat genieten, de Bushbokjes en Nyala’s kennen ondertussen de vrouw in de witte badjas en schrikken nog nauwelijks als deze ook blijkt te kunnen praten. Ja, daar schrik ik zelf nog wel eens van dat ik nog een stem heb, dat er überhaupt nog wat te vertellen valt.

Oh en er valt zoveel meer te vertellen…
Dat ruisende water vloeit tegenwoordig ook naar onze hout gestookte hot-tub en wat is het een prachtige relax plek geworden; onze kleine eigen mini spa! Rood als kreeften zijn we er al uit gekomen…want het is even zoeken hoeveel hout je gebruikt en wanneer je moet stoppen met stoken.
600 liter mensen bouillon lijkt me ook teveel van het goede dus bij 38 graden gaat de deksel op de kachel…ging gisteren toch weer even mis hoor. En ja, dan smelten de kaasjes en verbranden de nootjes en moeten we flink blussen met Rosé….

                                                                                                African grey hornbill

Nu in de winter met de laag staande nog niet heel erg warme zon op het bad bedenken we dat er toch ook een grote parasol moet komen.
En ik die graag in de schaduw onder de boom zit word gek van de vliegen.
Muskieten net in de boom blijkt een uitkomst, maar dan moet de zon niet draaien. We bedenken samen dat er aan de zonnebedden een standaard moet komen voor de netten…zo gezegd zo gedaan.


En in de hot-tub zittend bedenken we dat het gangetje naast de watertoren een doorn in het oog is, we maken een nette palen schutting en beplanten die met Honeysuckle en wat calendula, vijgies en iets wat ik me niet kan herinneren want ze zijn ook niet meer zichtbaar…buiten dat ze mooi en kleurrijk waren bleken ze ook op het menu van de Francolins te staan en zijn ze in een nacht en dag verdwenen…

 
                                                    Red crested and black collared barbet

We hebben meerdere nieuwe bezoekers in de tuin gehad de Red crested Barbet heeft als familie een Black collared Barbet en die was hier even op bezoek. En in een oogwenk zag ik prachtig blauw tussen de kleine blaadjes van de boom en realiseerde me dat dit wel eens een King Fisher kon zijn… Mooi blij ben ik als ik ze dan ook nog eens kan vastleggen met de camera.

                                                                                                        Kingfisher

Van achter de schuifdeur kon ik aardig wat plaatjes schieten van de heel schichtige Mongoose die graag bij ons komt drinken net als die ene Dassie die hier blijkbaar is komen wonen.

Onze nieuwe boompjes kregen steeds wel bladknopjes maar verder dan dat kwam het niet, dat betekent iets en leidt tot actie…gaas rond de boompjes en hoe mooi is het dan als we blad krijgen…

                                                                                                      Bushbaby

De mooiste verrassing was wel de dag dat ik wat langer in de tub bleef zitten en tijdens schemer ik beweging in de boom zag, er kwam een hoofdje uit een holletje in de boom…en ik zag ook een staartje…en toen zag ik het pas goed. De twee bushbabies leven in de boom naast het nieuwe terras.

Je ziet het zijn echt de kleine dingen die het hem doen en die vooral mij door deze moeilijke tijd van isolatie trekken.

                                                                                                 African hawk eagle

Maar eindelijk op 23 Augustus komt daar een soort van verlossend woord, we mogen weer open…4 boekingen in 1.5 week…mooi en goed om weer in het ritme te komen. Wat heerlijk dat we weer zelf kunnen bepalen hoe rustig of druk we het willen hebben. De avondklok is nog steeds van kracht net als dat de grenzen en internationale luchthavens gesloten zijn.

Wij sluiten een periode af die me weer veel geleerd heeft…het water stroomt waar t niet gaan kan…haalt overal de ruwe randjes af en nog even en dat water zorgt dat de vele schaduwen grijs weer
gaan veranderen in groen..

.
En dan vergeet ik nog helemaal te vertellen dat sommige kleine dingen heel groot kunnen zijn want wat een mooi geschenk is het dat we een baby giraffe hebben, ik doop haar Nana in de hoop dat ze ooit na jaren mijn stem zal herkennen en reageren…

Omhul me met woorden, verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid

11 Comments

  • Marijke Spooren Reply

    Hallo Astrid, weer een prachtig artikel je geeft ons echt het gevoel dat we deel uitmaken van je betoverende plek daar op de top van Opikopi 👌 Het leven is mooi, als je stilstaat bij de kleine dingen in de natuur plus al het werk dat jullie hebben gerealiseerd bravo 💚👌

    • Astrid van Zeeland Reply

      Het is ook goed dat je de dingen echt doormaakt, denk dat we allemaal heel veel leren van deze toch voor velen nare tijd, maar er weer iets positiefs uithalen dat is misschien dan toch het doel..

  • Moni Reply

    Hoi Asje,
    He he……blij dat er weer iets op je blog staat! En niet zomaar iets…… Weer een schitterend staaltje schrijverskunst!! Weer echt genieten ! Ja…je zult zeker wel weer heel moeilijke momenten gehad hebben de laatste maanden! Maar toch heb je die weet mooi in iets positiefs omgezet! WELL DONE!
    Je begint daar een mooi paleisje te krijgen! Met een prachtige paleistuin en paradijselijke flora en fauna!
    Gelukkig mogen jullie nu ook weer gasten ontvangen en ben je niet meer helemaal geïsoleerd. Kun je weer met potten en pannen in de weer en creatief bezig zijn.

    Laten we maar allemaal hopen dat we de grootste helft van deze crisis achter de rug hebben en dat de wereld langzaam weer op gang komt naar betere tijden.

  • Astrid van Zeeland Reply

    Ja Moni, het is allemaal wat en we zijn er natuurlijk ook nog niet. Als we allemaal onze verantwoordelijkheid dragen, blijven opletten op elkaar en deze mooie wereld dan moet het toch allemaal goed komen. Dan kunnen jullie ook weer snel naar KZN om de kinderen te zien. Als we maar weer kunnen plannen, geduld hebben we wel xxx

    • Moni Reply

      Ja….. geduld hebben we….MOET wel!!! Laten we maar hopen dat we daar ook voor beloond worden…..
      Zou toch heerlijk zijn als we elkaar EN VOORAL onze kinderen weer over tijdje kunnen zien…….

  • Jolanda Reply

    Prachtig Astrid!

    • Astrid van Zeeland Reply

      Dank je wel Jolanda…

  • Ineke Reply

    Astrid wat heerlijk om zo’n herkenbare “pennenvrucht” van jou te lezen. Ik ga onze afzichtelijke Jojo toch eens anders bekijken. Dank je wel!

    • Astrid van Zeeland Reply

      Ja ombuigen naar positieve, mooie dingen dat is mij ook niet elke dag gegeven hoor…maar ik zit weer heerlijk in die lift omhoog…

  • Stan Reply

    Lieverd, mooi beschreven en soms jaloersmakend. Zuid Afrika blijft in het hart, en jullie ook. Dat weet je.

    Kus

    Stan

    • Astrid van Zeeland Reply

      zo lief en ja……Zuid Afrika zal ons altijd blijven verbinden…kus terug!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *