Met de stroom mee…

Goukou river zonsondergang

Ik mis het wakker worden met het vroege zonlicht, dat gevoel dat je op moet staan want er is zoveel moois te ontdekken.
Een pareo omslaan en buiten zitten op het ligbed, de insecten en de vogels gadeslaan, luisteren naar de wind het geritsel van de bladeren…

We waren even 8 dagen aan de Goukou rivier welke bij Stilbaai uitmondt in de Indische oceaan. Vanaf de overdekte stoep van de Stone Cottage hadden we een prachtig uitzicht over de rivier.
De zon die opkomt boven de rivier… de ochtend mist die langzaam optrekt … het water dat opwarmt tot een aangename zwemtemperatuur.

Stilbaai-001

Ik was op de helft van het boek ‘Golden Lion’ van Wilbur Smith, kan geen toeval zijn… en op het nachtkastje ligt ‘Op naar geluk’ van Ap Dijksterhuis al te wachten. Totaal onwetend van het feit dat veel van Wilbur Smith zijn boeken hier geschreven zijn, hoor ik van vrienden dat iets verder stroom afwaarts hij tot 2000 een landgoed had. Hier in Stilbaai deed hij zijn inspiratie op …maakte hij aantekeningen in het kleine visserman huisje, vonden zijn gedachten de weg naar papier.

En als we later kanoënd tegen de stroom opgaan en ik de met riet bedekte oevers zie en de hoge rotswand erachter kan ik me voorstellen hoe hij dacht. Hoe gelukkig ben ik met zoiets, het zijn allemaal dingen die alleen in mijn hoofd spelen, op het gebonden boek na gaat er niets in mijn hand mee naar huis.
En ik realiseer me opnieuw waar mijn hart ligt, waar ik van droom … het vrije gevoel, de ruimte.

De kano ligt op het droge en ik spring van de steiger het warme water in. Dat alles omvattende gevoel, opgenomen worden, meegenomen door de stroom… nu niet alleen mijn gedachten die door mijn hoofd drijven maar mijn hele lichaam dat drijft. Kopje ondergaan en het zilte zeewater, wat zich hier licht vermengt met dat van de zoet water rivier, hecht zich aan je zonverbrande lijf.

Geluk is zo eenvoudig… we reizen voor al die herinneringen en momenten die ons nooit meer zullen verlaten, volgen paden die zo velen ons al voor gingen en toch lijkt het alsof je de eerste bent die dit stukje wereld aan het ontdekken is.

goukou rivier

Het is een prachtig plekje en als ik de foto’s zie doet het me mediterraan aan. De zilveren gloed over de olijfbomen, de mimosa, lavendel en het felle groen van de druiven. De glooiende heuvels, het 12 kilometer lange zandpad dat we stroomafwaarts rijden, wat die niet erg geschikt is voor een normale sedan, brengt ons langs prachtige witte rietgedekte huisjes maar ook cottages met golfplaten daken in de meest schreeuwende kleuren.

We passeren veel vakantie huisjes en plekken waar je bij de boer achterom verse producten kunt kopen. We doen een olijfolie proeverij en een garagestijl wijnproeverij … genieten van cappuccino en carrotcake … verdoen wat tijd op het witte strand van Stilbaai en lopen daar stroomopwaarts om ons af te laten drijven naar de riviermond.

’s Avonds gaat de braai aan…roosterbroodjies, boereworst, lamskoteletjes, een zelfgevangen kabeljouw en een simpele salade … er wordt gelachen, jeu de boulle en Uno gespeeld en er zijn woordspelletjes. De jeugd neemt nog een duik en wij genieten … drinken wijn en halen herinneringen op.

play and eat time...-001
Elke avond voldaan tussen de witte lakens, waar het zingen van de krekels je wakker houdt, waar het tot 4 uur in de ochtend veel te warm is en waar ik een begin maak in het boek ‘Op naar Geluk” en bedenk, waarom lees ik dit…welke bevestiging heb ik nog nodig?

Er schieten liedjes door mijn hoofd, de liedjes die ik zo vaak luister als ik sta te douchen … Terug naar de Kust … Oh, en ik wil terug naar de kust.

 

Omhul me met woorden … verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *