Voor het eerst voet op Zuid-Afrikaanse bodem

 

F1010025
Het is september het einde van de zomer in Nederland, het begin van de lente in Zuid-Afrika. Ik draag zwart witte laarzen als ik voor het eerst voet zet op het continent waar we ons willen gaan vestigen. Vandaag 10 jaar geleden, de avond ervoor ons huis verkocht…gewoon het diepe inspringen… erop vertrouwen dat je zwemmen kunt, zo vertrokken we voor een vakantie met een doel.

Een huis vinden in de West-Kaap op een plek waar we ons thuis zouden kunnen voelen. Stellenbosch stond als nummer 1 op ons lijstje, dat leek niet te lukken…maar kijk waar we 10 jaar later zitten.

Ik herinner mij de uitstapjes, de plaatsen die we toen bezochten, maar om mijn geheugen echt op te frissen haal ik de foto’s erbij…..Het lijkt allemaal zo lang geleden, maar ook nog alsof het gisteren was. Soms lijkt het alsof we ons hele leven al hier wonen, alsof het nooit anders is geweest…

De afgelopen dagen draait het meer en meer om politiek, om taal verschillen, om rassendiscriminatie, om de mogelijkheden die er zijn om te groeien in dit land. Ik die dacht dat we, met welke achtergrond die we dan ook hebben en ongeacht huidskleur, op de goede weg waren.
Het is net als met de laarzen die ik toen droeg…er zit een prachtige scheidslijn tussen zwart en wit…en door de jaren heen zijn er gaten in gevallen. Net als in mijn ideeën…..

F1040013

De hele wereld lijkt zich op het moment af te zetten tegen elkaar, het is niet iets wat alleen hier speelt. Het is ook niet iets wat alleen speelt tussen mensen met een andere huidskleur….
Na 10 jaar hang ik voor mijn gevoel nog steeds een beetje tussen twee werelden in, kan ik mijn vrienden in Nederland niet loslaten en ben ik blij met alle contact dat van die zijde komt….gaat het opbouwen van vriendschappen in Zuid-Afrika langzaam. Ja, ook hier voel je tussen blanken onderling cultuur verschillen. Het is een beetje van dit en een beetje van dat, het altijd op zoek zijn naar dat plekje waar ik hoor. Wij die hier niet opgroeiden staan toch verder weg van dit alles, blijven buitenstaanders, Nederlanders met een permanente verblijfsvergunning.

F1030031

Mijn gevoel is gelukkig in ieder geval duidelijk…ik hoor hier….bij mijn gezinnetje, de mannen die zo stoer waren mij te volgen in mijn droom… Onze zoon die hier opgroeit, die veel meer Afrikaner is dan Nederlander, die geïnteresseerd is in de politiek van dit land…hoe zal hij zijn weg vinden? Zal hij deel uitmaken van de generatie die ooit bruggen zal bouwen tussen mensen.
We gaan met een positief denkbeeld verder, net als 10 jaar geleden…dromen en plannen maken…je vestigen en leren wat er speelt, openstaan voor een ander, accepteren, respecteren ….
Vallen en opstaan, je hart openen voor je medemens…

F1020022

Omhul me met woorden … verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *