We klussen nog maar even door…


We zitten heerlijk in het klus ritme. De ochtend-uren doen we van alles in en om het huis, Na de lunch is het siësta en daarna gebruiken we de hottub, lezen, kijken tv, doen administratie, maken foto’s, genieten van de natuur of zitten we wat te mijmeren en bedenken we ‘hoe nu verder’…. Je snapt wel de dagen zijn snel gevuld.

Het was best nog een moeilijke afweging maar uiteindelijk hebben we besloten dat we niet opengaan aan het einde van Januari. De aantallen COVID-19 gevallen stijgen nog steeds en nu met de nieuwe Zuid-Afrikaanse variant en de vele mensen die in de afgelopen weken gereisd hebben, voelen we ons toch niet zo zeker van onze zaak. Het verbod op koop, verkoop en proeverijen van alcohol doet er ook geen goed aan! En het aantal bezoekers dat je mag ontvangen is ook niet helemaal duidelijk. Liever niet samenkomen is het advies, heet in Nederland denk ik inteligente lockdown… tja wat zal ik er van zeggen…


 Ik heb geen idee hoe alles zal gaan lopen, vanuit Europa verwacht ik geen gasten. Vliegtuig maatschappijen veranderen hun frequentie en vliegschema omdat de crew niet meer in Zuid-Afrika wil slapen. Ze vragen nu van reizigers twee verschillende testen om aan te tonen dat mensen toch echt gezond aan boord gaan…
Het zijn allemaal zaken die we in onze afweging meenemen. Dus wij klussen nog rustig verder… nemen de regels in acht en doen er alles aan om gezond te blijven.

Blijkt dat toch niet iedereen de boodschap dat we dicht zijn heeft meegekregen. Vrijdag toen we thuiskwamen van de wekelijkse boodschappen en ik de gastenkamer opendeed… zag ik in mijn ooghoek nog net iets door de kamer rennen…
Direct de deur achter me dicht gedaan, want ik weet wat ik weg zie schieten en ik heb ook een vermoeden waar het verdwenen is.
Leven in de bush is prachtig en ik houd echt van alle dieren maar ze moeten niet in mijn kamers gaan leven…


Tja en deze eekhoorn…een hele familie heeft zich al de zolder eigen gemaakt, bedacht dat hij een verdieping lager kon gaan wonen. Via een smalle ruimte naast de kast heeft hij in de plint een gat de kamer in geknaagd. Het fijne zaagsel, of zeg je knaagsel, wat er ligt verraadt de ingang. In de 24 uur dat hij ingecheckt is, heeft hij een plasje in bed en op een dienblad gedaan. Gezellig, dat betekent weer extra werk en een trip naar de doe-het-zelf-zaak om pur schuim te kopen, want het doekje dat we in het gat gestopt hadden was snel verdwenen:… “Ennuh bedankt he, voor het nestmateriaal”, moet ze gedacht hebben!

Inmiddels heeft het energie bedrijf opnieuw besloten om de loadshedding te hervatten… Fase twee hebben we gekregen, wat betekent 2 x per 24 uur 2.5 uur geen stroom. De app op onze telefoon meld ons wanneer wij dan geen stroom hebben. Valt goed mee te leven hoor, we passen ons aan, het lichaam mag dan minder flexibel worden, de geest blijkt het nog altijd te zijn.
Geen stroom betekent ook dat het hekwerk even zonder zit voor het overgaat op de batterij die naar mijn mening een nog lager volt percentage geeft. Dus tussen het pulseren en wegvallen van de stroom is er een ‘nog jonge’ African rockpython in de draad geklommen…Bij harde tikken van het hek ga ik altijd kijken, soms is het een kever, of nat gras wat dat geluid veroorzaakt. Nu dus een slang, ik heb hem direct eruit gehaald en op een rots gelegd. Heb het idee dat zijn hoofd nog beweegt maar ik bedenk dat ik me dat verbeeld. Toch is een uur later geen spoor van de slang meer te vinden, ik hoop maar dat hij op eigen kracht terug de bush in is gegaan.

Op zondag horen we het ronken van een vliegtuig motor, mijn hart maakt een sprongetje, niet omdat ik gasten verwacht maar omdat dit denk ik mijn ultieme Out of Africa moment is… Hij blijkt hier op Opikopi te willen landen maar met het noodweer van Zaterdag, regen en storm weet ik niet hoe de airstrip er bij ligt. Het is nou niet zo, dat wij die ooit gebruiken…
We zien het kistje naderen en laag overvliegen om de baan te inspecteren…om direct daarna de doorstart te maken. He jammer, nou weten we niet wie het zijn en waarom ze hier wilde landen. Een aantal maanden geleden, hadden we wel bezoekers per vliegtuigje. Mooie fotomomenten leverde dat op. De dame in kwestie die hier door haar vriend opgehaald werd, herinnerde zich de airstrip op Opikopi Game Farm en kon zo even snel een weekend naar familie…
Leuk detail de foto’s van de airstrip Voor de zomer (grijs en droog) en in de zomer (mooi groen)!


Dus mocht je in gedachten hebben om met een klein vliegtuig aan te komen waaien laat het even op tijd weten…
Dan zorg ik dat het eten klaar is en de kamer op orde!

En wie dacht nou toch dat het leven hier saai zou zijn?
Gisteren reden we de farm af en kon ik alle dieren die je op de foto’s ziet fotograferen, de wilde beest vanaf ons terras, de Yellow Citrus Tail butterfly in het naartjie boompje, de impala op weg naar de poort en de ooievaar in het veld bij buren…

Omhul me met woorden… verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid

4 Comments

  • Marijke Spooren Reply

    Met veel plezier lees ik altijd jullie avonturen in de Bush, zeker geen saaie momenten, ook onverwachte gast tja die dacht ik ga lekker in die gezellige mooie kamer even vertoeven 😂 niet gerekend op jou en je inspectie toer 👌 Nu ben ik echt nieuwsgierig wie die onbekende reizigers waren in dat vliegtuigje, zalig hé👌
    Blijf voorzichtig met alles, jullie zitten er veiliger dan in een stad 🍀 xx Marijke

    • Astrid van Zeeland Reply

      Ja dat denk ik ook Marijke, hier op die berg waait die pandemie wel voorbij …dus met zijn tweetjes er weer iets van maken. xxx

  • Cissy Reply

    Heerlijk weer zi’n verhaal. Altijd verrassend wat je schrijft en wat jullie mee maken. De eekhoorn houdt jullie wel aan t klussen. Hier zijn de bouwmarkten gesloten, alles moet via internet. Er zullen vast nog wel nieuwe ideeen bij jullie bovenborrelen. Zo houdt je werk. Blijf gezond en houdt t gezellig. De tijd van gasten komt wel weer hoelijk snel! Gr.Cissy

    • Astrid van Zeeland Reply

      Cissy er borrelt nog van alles, zolang er voorrraad is hihi…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *