Beeeestjes, beestjes….allemaal beestjes.

Ik geloof dat ik hier echt onder een steen leef, of misschien beter gezegd onder een hele berg stenen.

Kreeg pas een berichtje… anders stuur ik je een tikkie. Dat ken ik niet ,nog nooit gebruikt en ik ben er bang van…net als alle bankzaken op je telefoon doen..
Maar bij deze wil ik toch effe vragen om te stoppen met tickies sturen.
Ja, ik was toch bij de dierenarts, wat nu ook handig was omdat ik denk dat is de beste plek om te vragen wat mij zo lastig valt.
Ik schaam me, wat natuurlijk niet nodig is, maar ik dacht ik heb vlooien of luizen. Hierbij breek ik dat  taboe dus direct maar open. Niets menselijks is mij vreemd!
Om je een idee te geven van de situatie…

Met het blote oog zijn ze nauwelijks te zien maar ze bijten als gekken op warme plekken en het jeukt en brandt als de hel.
Gelukkig heb ik met de telefoon camera met zoom het beestje kunnen fotograferen.

Ja Zoom is nu geloof ik ook weer iets anders…Ik kom nog uit het Skype tijdperk wat geloof ik niemand meer geïnstalleerd heeft, tenminste ik zie niemand meer op beeldscherm verschijnen op Floris na die dat ws alleen voor  bellen met ons gebruikt… was overigens 15 jaar geleden ook wel anders, maar dat even tussendoor.
Goed, de dierenarts heeft dus even naar een beet gekeken, ze zijn voor het uitzoeken want ik heb er velen, daarna heeft ze de foto bestudeert en zei direct: “Dat is een tick, en wel de pepper-tick”. O dat is echt veel minder… Dan moet ik nu zeker actie gaan ondernemen.

Elke avond sla ik mijn ogen op naar het plafond en vraag ik om toch echt te stoppen met Tickies sturen.
De vloer is wit van het poeder wat moet zorgen dat ze verdwijnen en ik zei nog tegen Jan: “ Als de narcotica brigade een inval doet, zijn we vast de pineut”.



Ik sta stijf van de jeuk en dat begint zo ergens midden in de nacht nog erger te worden… Vroeger mocht ik Jan nog wel wakker maken, maar die heeft op zijn leeftijd de slaap hard nodig. Dus ik krab, neem anti-histamine, koude douches en smeer me in met een crème waar tea tree in zit. Oh wat ruik ik heerlijk!
Ja, ik snap ook wel dat ik momenteel niet de meest aantrekkelijke vrouw ben
op een heet tick-peper-korreltje na dan. Maar nu moet ik er wel vanaf zien te komen.
Dus we gaan eens zien of we de eekhoorns uit het dak kunnen verjagen. Dit gaat vast nog wel een vervolg krijgen…

 

Even een klein stukje terug in de tijd.
Op 4 Januari moesten we helaas afscheid nemen van onze lieve Thor, hij werd 12.5 en zijn gezondheid had hem in de steek gelaten. Het zat er al een poosje aan te komen maar wat is het toch moeilijk om van je maatje afscheid te nemen. Omdat we het aan voelden komen hadden we al wat vaker gesproken over ‘wat als het gebeurt, komt er dan weer een hond…een pup of moet hij wat ouder zijn’ en wordt het weer een Golden Retriever.
We waren erover uit dat het toch een beetje een hond zou worden met wat meer ’body’.
En we geloven er zeker ook in dat ‘dingen’ op je pad komen, dus toen 6 Januari s’ avonds een puppie advertentie voorbij kwam, heb ik direct contact gemaakt.




Inmiddels is Finch alweer een dikke week bij ons. Hij is geboren op 25 November en is een kruising tussen een Boerbull en een Labrador. Het lijkt erop dat het een flinke heer gaat worden en dan past hij helemaal bij zijn omgeving, een echte Farm hond. De naam is natuurlijk weer volledig ‘Out of Africa’ style, want deze ruwe bink is vernoemd naar Denys Finch Hatton. We roepen nog vaak de verkeerde honde namen, dat zal moeten wennen net zoals het zal wennen dat onze lieve Thor niet meer daar is…

Omhul me met woorden, verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid

3 Comments

  • Marijke Spooren Reply

    Wat mooi geschreven zoals steeds Astrid 🧡 kende die tikkie ook niet ocharme echt vervelend hé zo veel jeuk ! Bestaat er geen natuurlijk middeltje ertegen ?
    Ja verdriet en geluk liggen echt niet ver van elkaar en zoals je schrijft hadden jullie er al over nagedacht wat als de dag kwam 🤔
    Finch ziet er zo een schatje uit heelwat allure 😁 past ook goed in zijn omgeving ! En Thor blijft in jullie hart 🧡
    Xxx kusjes aan beide en nog een fijne zondag!

    • Astrid van Zeeland Reply

      Dank je wel voor de tip met munt op de kamer zetten dat ga ik direct proberen. xxx

  • Astrid van Zeeland Reply

    Dank je wel voor alle reacties en medeleven, maar mijn bloeduitslagen waren goed…geen Lyme of tickbite fever…

Leave a Reply to Astrid van Zeeland Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *